pnoko

Monday, July 04, 2005

"เมื่อสักครู่ไปโพสต์ไว้ที่ห้องดูนกแล้ว แต่ใจร้อน+ร้อนใจมีพี่ๆ ใน@Japan ที่รู้เรื่อง นกกระจอกบ้างค่ะ...ช่วยด้วยค่ะ เก็บลูกนกมาได้ทำไงดีค่ะ เมื่อเช้าเก็บลูกนกกระจอกตัวเปียกมะลอกมะแลกที่หน้าสถานีรถไฟแถวบ้านได้ ท่าทางใกล้จะตายเลยหอผ้าเช็ดหน้ากลับมาบ้านตอนนี้มันฟื้นตัวแล้ว บินได้แต่ไม่แข็ง พอเปิดประตูจะปล่อยมันไป บินไปเกาะต้นไม้หลังบ้านได้แป็บเดียว (ฝนกำลังตก) มันก็บินกลับมาหา เลยเอามาใส่กรงไว้ก่อน
ตอนนี้มันร้องใหญ่เลย ทำงัยกะมันดี อยากจะเลี้ยงมันให้แข็งแรงสัก 2 -3 วัน รอให้มันบินเก่งแล้วปล่อยไปจะดีล่ะเปล่า ปล่อยไปตอนนี้คาดว่ามันต้องตายแน่ๆ (ตอนนี้ที่ญี่ปุ่น ฝนตกหนักมาก คาดว่าจะตกถึงพรุ่งนี้)จะให้อะไรมันกินดี ไม่เคยรู้เรื่องนกหรือเลี้ยงนกมาก่อนเลยพี่ๆ ใจดีทุกคนช่วยตอบด่วนด้วยค่ะ "

เรื่องมันเกิดขึ้นเมื่อตอน 7 โมงเช้า ขณะเดินทางกลับบ้านหลังจากทำงานโต้รุ่งมาทั้งคืน วันนี้ฝนตกหนักมาก ไม่รู้นึกอย่างไรไม่เดินกลับตามทางปกติเหมือนทุกวัน แต่ดันเดินอ้อมไปอีกทาง คงกะว่าจะหลบฝูงมนุษย์เงินเดือนชาวญี่ปุ่นที่กำลังออกจากบ้านไปทำงาน
กำลังเดินตัวลีบใต้ร่มเพื่อหลบสายฝนเย็นฉ่ำไม่ให้เปียกไหล่ สายตาก็ไปสะดุดกับตัวอะไรลีบๆ เล็กๆ ดำๆ สั่นๆ เหมือนกบ หรือคางคก แต่พอดูใกล้ๆ อีกที เฮ้ย! นี่มันลูกนกนี่หว่าตายังไม่เปิดเลย "โอ้ย!!! ทำงัยดีล่ะนี่ แกล้งทำเป็นไม่เห็นแล้วรีบเดินหนีดีกว่า" นึกขึ้นแว้บแรกในใจแต่ก็ดันควักผ้าเช็ดหน้าออกมาแล้วก้มตัวเอามือไปช้อนมันขึ้นมาใส่ผ้าเช็ดหน้าทันที "เฮ้อ! ภาระหนักอึ้งมาเยือนแล้ว ทำงัยกะมันดีว่ะนี่" นึกไปมองไปตามหลังคา ต้นไม้ เสาไฟฟ้า สะพานลอย เผื่อว่าจะเจอรังที่มันร่วงลงมา
มองไปทางไหนก็ เจอแต่นกพิราบ กะป้อมตำรวจ "เอ่อ! ใช่แล้วตำรวจต้องช่วยเหลือประชาชนซิเนอะ" เลยเอามันไปให้ตำรวจดู กะว่าจะให้ตำรวจช่วยหารังของมัน แต่ลุงตำรวจแกบอกว่า "こんなもの、けいさつにとどけてもこまる!" ลุงแกยังพูดหน้าตาเฉยต่อไปว่า " この子かわいそうね! ぜったいしんじゃうよ!" โธ่...ไม่ช่วยแล้วยังให้กำลังใจดีจริงๆ เล้ย...
สุดท้ายพากลับมาบ้านดีกว่า มาถึงบ้านก็ค่อยๆ วางมันในกล่องขนมที่มีกระดาษทิชชูรองก้นกล่องไว้ เอาผ้าเช็ดตัวมัน แล้วเอานิ้วค่อยๆ ลูบตัวลูบขน จนขนมันฟูขึ้นมา มันก็จ้องเราตาแป๋วแหวว ที่แท้มันหนาวมากเพราะเปียกน้ำฝนจนตาลืมไม่ขึ้นนั้นเอง
พอตัวมันอุ่นขึ้นขนฟู ตาใสแป๋ว หันหัวไปมา ปรากฎว่ามันบินพรึบขึ้นมา พุ่งไปหลบอยู่หลังตู้ กว่าจะจับเอาออกมาได้ ฝุ่นก็ฟุ้งไปทั่วห้อง "หน่อยแน่! บินได้ก็ไม่บอก นึกว่ายังเป็นลูกนกทารก แบบนี้เอาไปปล่อยดีกว่า" ว่าแล้วพามันไปที่ประตูหลังบ้าน ปล่อยให้มันบินออกไป มันบินไปเกาะต้นไม้หลังบ้านแค่แวบเดียว มันก็บินกลับมาเกาะที่หัว เลยพามันไปใส่กรง มันก็ร้องโวยวายอีก แต่พอเรียกมันมาเกาะที่นิ้ว มันก็กระโดดมาเกาะ มันก็เงียบ แถมอึใส่มือด้วย
ตอนแรกเอาข้าวสวยป้อนทีล่ะเม็ด มันงับแล้วสบัดทีสองทีแต่ไม่ยอมกินข้าวติดปากอยู่อย่างนั้นเลยเช็ดออกเอาปลาตัวเล็กๆ มาเคี้ยวให้นุ่มแล้วป้อนมันๆ ก็ไม่กิน เอาหลอดป้อนน้ำ มันก็กินนิดหน่อย
เลยปั่นจักรยานลุยฝนไปซื้ออาหารลูกนกที่ห้างเซยุ ใกล้บ้าน เอามาแช่น้ำร้อนให้นุ่ม แล้วป้อน แต่มันก็ไม่ยอมกินอีก ไม่รู้จะทำงัยดีสุดท้ายเลยให้มันเกาะนิ้วมือ พามันไปที่หน้าต่างหลังบ้านกะให้มันไปตามทางของมัน มันบินออกไปแป็บเดียวก็บินกลับมาเกาะหัวอีก
พอดีง่วงนอนมาก พามันใส่กรง แล้วหลับไปตั้งแต่บ่ายโมงถึง 4 โมง ตื่นมาอีกทีรีบไปดูมัน ปรากฎว่า มันนอนตัวแข็งซะแล้ว
...เศร้า...

ตอนที่เก็บมันได้ไม่รู้ทำอย่างไรเลยไปโพสต์ขอความช่วยเหลือไว้ที่พันทิพ
http://www.pantip.com/cafe/klaibann/topic/H3583396/H3583396.html

0 Comments:

Post a Comment

<< Home